Perceptimi i foshnjave është ne nivel shume te zhvilluar dhe ata mund te kategorizojnë strukturat me abstrakte te gjuhës . Ne një kërkim qe u zhvillua , gra shtatzëne u vunë qe te lexonin te njëjtën përrallë për disa jave rresht çdo nate . Pas lindjes se fëmijëve e njëjta përrallë u lexua prape tek fëmijët dhe ata reagonin tek kjo përrallë nga përrallat e tjera . Kjo tregon qe ata e njohën përrallën . Këto kërkime përdorin si metode ndryshimin ne rrahjet e zemrës se foshnjës , ritmin e frymëmarrjes si dhe metoda te tjera për te vene re ndryshimet qe ndodhin tek foshnjat . Dallimi i tingujve i bën ata kompetentë te mësojnë mënyrën se si këta tinguj kombinohen për te krijuar fjale dhe me tej fjali .

Para lindjes fëmijët janë ne gjendje te dallojnë çdo lloj tingulli qe përdoret ne gjuhet e botes por kur linden ata kufizohen vetëm tek dallimi i tingujve qe përdor gjuha e tyre dhe kane me shume preference tek dëgjimi i zërit te njerëzve nga tinguj te tjerë . Ne këtë mënyrë mësojnë se si funksionon gjuha .Teoria me e pranueshme sot për zhvillimin e gjuhës tek foshnjat mbron atë qe çdo fëmijë ka mekanizma biologjike qe e ndihmojnë te kuptoje rregullat e gramatikës dhe te sintaksës te gjuhës se vet . Vetë procesi i mësimit te rregullave te gjuhës është i pavetëdijshëm dhe dinamik . Domethënë qe ata nuk mësojnë përmendësh fjale por mundohen te zbulojnë se si gjuha funksionon mbrapa asaj qe dëgjojnë . Një shembull për këtë janë gabimet qe bëjnë fëmijët e vegjël kur flasin , te cilat nuk janë te rastit por tregojnë qe ata ne mënyrë energjike tashme mundohen te mësojnë rregullat e gramatikës dhe te sintaksës.